سيب زن، سيب مرد، دوسيب در يك سيب

امروزتوي كتابخونه يه كتاب جالب خوندم كه اسم اون بود: «سيب زن، سيب مرد، دوسيب در يك سيب» نوشته ي كريم فيضي. حدودا در عرض يك ساعت كتاب رو تموم كردم. اصولا مهارت بالايي در اين كار دارم. فقط با خواندن مقدمه و بخشهاي ابتدايي و بخش انتهايي كتاب كل مطلب اون رو متوجه ميشم. بخشهايي از اون كه دوست دارم هميشه يادم باشه در زير مي نويسم:
«در دنيا فقط يك انسان وجود دارد كه در فردي به شكل مرد و در فردي ديگر به شكل زن تجلي ميكند، ولي زن و مرد جدا از هم نيستند. هر مردي درون خودش زني دارد و هر زني در درون مردي دارد. ولي اين واقعيت را نه زنها مي دانند و نه مردها. مشكل بشر درست از همين جا آغاز شده است. تفاوتي ميان زن و مرد وجود ندارد، جز اين كه نمي دانند نيمه ي يك سيب هستند. زن نصف سيب خلقت است و مرد نصف ديگر سيب و سيب فقط يك سيب است.
درون هرزني مردي زندگي ميكند كه «محبوب» اوست و درون هر زني مردي زنده است كه «شاهد» اوست. اگر آن ها بتوانند همديگر را پيدا كنند ان وقت آن ها مي توانند بدانند چه كسي هستند، مي توانند بفهند هم هستند «شاهد»هم و هم «محبوب» هم. و مي توانند در پاسخ به اين سوال شان كه توكسيتي بگويند همان كه تويي!
اگر ديگري پرسيد: اگر تو همان هستي كه من هستم، پس تو چه كسي هستي؟ در جواب اسمهايشان را مي گويند، همانطور كه گفتم من محبوبم و تو شاهد!»
به نظرمن كتاب خوبي هست و براي ارزش چندبار خوندن رو حتي داره!
و درآخر بيتي از حافظ عزيز كه همواره كلامش نجواي من در لحظات خوشحالي و اندوه بوده است رو به شما تقديم مي كنم:
جمالت آفتاب هرنظر باد زخوبي رو خوبت خوبتر باد
بجان مشتاق روي توست حافظ ترا در حال مشتاقان نظر باد
براي تعجيل در فرج ظهور يگانه منجي تمام مشتاقان يك گل صلوات لطفا!